GECE
Ben hep sevdim geceleri, hep bekledim.
Neden bilmem..
Bazen acıttı.. ama yinede sevdim.
Beklide, kendime ağlamayı sevdim.
Yanlızlığımı sindirdim içime.. o gecelerde
Yine.. o gecelerde vardım, yanlızlığın tadına..
Ve yinede.. tekrar, tekrar sevdim
Benim için ağlamasın kimse,. derim her zaman
Çünki ben bir ömürlük.. ağladım kendime
İşte öyle gecelerde
Düşündüm ,tarttım bazen aferim dedim.. kendime.. bazen kızdım
Bazen kafayı çektim..müzik dinledim
Ama sonunda.. yine ağladım
Ağladıkça rahatladım ..rahatladıkça , ağladım
Ben hep gecelere sığındım..
Karanlığın kollarında mışıL mışıl ağladım.
Kendimi anlatmayı sevmedim insanlara..
Çünki ben onları anladım .
Onlarda beni anlasın istedim, ama....
Onların vakti yoktu. beklide.. mışıl, mışıl uyuyorlardı.
Ama gece anladı beni
Ve bıkmadan dinledi.. sabırla, hem’de her gece....

Özlem ermiş