12
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1742
Okunma

Kendi kendime kâfi gelmek gururu;
Sonbaharda düşen her yaprak tanesi gibi,
Kalbimin üzerine düşüp,
Beni biraz daha derine gömdü.
Ne kendimi anlatabildim.
Ne de sen anlamayı seçtin.
Farz et ki; bir rüzgârdan ibarettim.
Kim bilir! Belki bir esinti gönderip,
Hoşça kal diyeceğim.
Kalbim hüzün içinde
Bedenim ağır,
Nefesim ölüm gibi.
Ah, ahh!
Derinleşen yalnızlık.
Seni nasıl sevmişim meğer;
Bütün hislerim ruhumda.
Ah sevgili;
Seni sensiz içerken,
Üşüyen yüreğim yanıyor.
.
Sana!
.
Yarın.
.
Nasıl!
Elveda diyeceğim.
Berşah-Nurhan Doğrul sakarya 1 Temmuz 2010
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.