0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
2382
Okunma
En dokunmadık yerinle kokuyorsun
dokundukça, daha da kokuyorsun
mevsimsiz ve yaşamsız çiçekler gibi
siz yok mu, siz elleri mavi çocuk
hem güzel, hemde, bÜlbül sancısıyla kıvranan gül
ama inadına inadına kokuyorsun
kan lekesi sanki, yüzümde gördüğüm
sen,
çocuksu yüreğinle ağlayıp yaslanırken duvara
ben anılarla avunuyorum
menekşe kokulu sevdalara.
Gül kokulu çöl gezgini
kar yağdı doruklara
sen soldun/ben üşüdüm
Ege rüzgârlarına çatmışsın kaşlarını
dilinde çoban yıldızı/tutmuş seheri ısırıyorsun
şimdi,
kızgın güneşe sunulmuş
avuçlarımda bir yudum su
minik bir serçeye mi bıraksam
yoksa sen mi geleceksin?
artık yorgunum yenilmekten
son sözümü söylemeden önce
tanıdıkça insanları
daha çok sevmeye başladım hayvanları.
Nuri Dağdelen
Özdere-İzmir
16.6.2010
Saat.12.29
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
