8
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1194
Okunma

bir gün
beyaz bir yolun üzerinde
kalbinden sahipsiz çığlıklar dökülür
acele eden düşler gibi
kulakların çınlayarak
dürtüleşir birbirini gömen ayak izlerin
yeşil çimenler uyanırken
alev bir öpüş kavrar evrenin kasvetini
konuşurken sessizlik derin uykusundan
olgun bir soluksuzluk sarar hücrelerini
yorgun düşüren onarılmaz tahvili
hasret kokan ağaçlar,
rüzgarlardan kapar usulca
dolanır evren
deliceliğin ötesindeki çırpınışlara
artık
hiçbir kaydı bulunmayan
dünyanın dışındasın ruhum
bırak ellerini
açıldı ufukların sis perdesi
konarsın
kızıl kanatlarınla bir şafağa
elbet
..__..
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.