Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Ne açgözlü şu insan, olmaz rızkına râzı, Kaç balık kaldı gölde, deniz değil her hâlde, Eğlencelikse hayat, tek kapı tok boğazı, Gerisi yük getirir, Sultan Reşat herhâlde!.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Nüfus ve Nüfûz şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Nüfus ve Nüfûz şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.