.
Sevmedin sevemedin
Bir beni sevemedin
Dalgalarını bekleyen sahile hep çöplerini attın
Kuruyan gönlüme dalgaların su yerine hep çöp
Hep çöp bıraktı ...
Bir beni sevemedin
Sen kuruyan kuma nem bırakirken
Bir bana dert bıraktın
Sahili gözleyen gözlerim
Geniş ufuklara bakarken
Umut yerine dert bıraktın
Tutamadım rahmet damlalarımı
Umut yerine umutsuzluk bıraktın
Deniz bile umutsuzluğuma umut olmadı
Yanan yüreğim Kadıköy sahilinde
Sana beddualar okumakta
Her gönül sezdi de tek sen sezemedin
Senin için yanan gönül hep senin yabancın oldu
Yalan bilmeyen gönlüme gel dost ol diyemem
Kiymet bilmeyen gönlün bir beni sevemedi
İçimde var olduğunda umudum kaybolmuyor
Terketmiyor yaralı yanım seni
Hep düğümleşmiş şeklin içimde boğum oluşturuyor
Yutkunamıyorum ,unutamıyorum seni
Çokkk nasihat ediyorum sana ait yerime
Kulağı yok ki duymuyor
Duymuyor beni hep bildiğini okuyor
Herkes beni dinliyor
Bir tek ona anlatamıyorum
Çaresizce yaradana sığınıyorum
Umudu bitmişlere umut olur diyerek
Ben kafiri dinlemez diye
Umutsuzca caresizce yalnızlık köşeme çekilip
Seninle birlikteliğimi hayal dünyamda yaşıyorum
Gözün aydın yavaş yavaş hayalet adama dönüyorum
Hayaletin olma düşüncesi bile bana yetiyor
Yeterki senle birlikte olan anım olsun diye...