Her gün, her sabah aklıma düştüğünde;
Sana küçük küçük haberler uçurmak istiyor yüreğim.
Sabahın ilk ışıklarıyla cıvıldaşan şerçe kuşları gibi, onlarca, yüzlerce…
Mesela aydınlığın ne kadar büyüleyici olduğunu, yada gelişinle kışın unutulmaya yüz tutuşunu…
Ve artık sıcağının yüzüne vuruşunu güneşin…
Ve sıcağımın ve güneşimin sen olduğunu...
Ne yöne çevirsem başımı, seni görecekmişim gibi dilimde biriken o kelimeleri uçurmak mesela…
Gözüme çarpan en küçük yeşili, izlediğim en uzun sinema filmi gibi saatlerce anlatmayı sana.
Ve henüz olmamış yemişleri dalından koparıp seninle paylaşabilme hevesimi.
Ne desem bilmemki sevdiğim…
Yazınla gel n’olur,
Güneşinle, sıcağınla gel,
Turnaları tak peşine, zil çalsın eteklerin, kelebekler uçuşsun saçlarında.
Gel…Gel…
Gelki geldiğinde ben burada olayım…

Sevgi ve saygılarımla...

guven yılmaz