58
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
3082
Okunma

“Hep unutulan, efendi oldukları söylenip aslında bir köle misali durmadan çalışan ama karşılığını bir türlü alamayan; bu ülkenin gerçek efendisi olan 35.000 köyümüze hitaben aciz bir çalışmamızdır”
Bizim köylerimiz vardı ne de mutlu
Yarınlardan hep ama hep umut umdu
Barkları vardı sanırsın birer kutu
Sonralar köylerimiz harabe oldu
Bizim köylülerimiz vardı, sımsıcak
Fakirlik kaderleri de olsa, ancak
Birbirlerine karşı daima sadık
Sonralar köylerimiz düşman kesildi
Efendi olamadılar hiçbir zaman
Kimseye asla vermedi tek bir aman
Korkak değillerdi, her biri bir aslan
Sonraları köylerimiz korkar oldu
Aç kaldılar ama kor vermedi gurur
Ne bir makarna, ne de bir torba kömür
Satılmadılar Oy’u, bırakmazdı onur
Sonraları köylerimiz muhtaç kaldı
Mehmet der ki; köylerimiz unutuldu
Şehre doğru çıkıldı, bir yol tutuldu
Sevgi kalmadı; kin ve nefret güdüldü
Sonralar köylerimiz perişan oldu
5.0
97% (31)
4.0
3% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.