Yangınlardan kaçıyorsam bir bildiğim var demektir
Kim ateşin üstüne gözü kapalı yürür ki
Yüreğinde aşk namına bir kıvılcım taşımıyorsa eğer

Harabeleri abad etmek dilerken, arzusuna kandım
Bir deli yürek ki rüzgârında savruldum
Kim ki rüzgâra karşı dik duramaz aşkının boynu bükük kalır.

Yağmurlar diledim çoğu zaman, ıslanmak için değil
Yeşil bir vadi olsam düşerdim ellerine buğday tanesi diye
Bulutlar artık yağmur getirmiyor, sevdalar sevda değil.

Çöle düşmek dilerken tende kaybolan çaresizler
Bedbaht olur sevilen çekip giderse eğer
Boyut değiştiremez aşk, çölde kum tanesi kaybolur.

Şehirler bilirdim âşıklarıyla nam salan dünyaya
Şarkılar bilirdim, tınısıyla salardı tatlı rüyaya
Sözcükler, kayboluyor delinin sandalında.

Düşse eğer bütün bu yaşadıklarım ve saydıklarım
Mangal başında nara atalım
Atalım ki kaybolsun bütün gerçekler.

Şimdi seni bulmak diliyorsa yaralı gönül
Geçmiş baharın neşesine kandığından değil
Baharın eski renklerini vermek içindir sahibine.

Kaybolduysan başka bir rüyanın engin denizinde
Yaralar kabuk bağlar, akan gözyaşı değil kandır
Mecnun diledim sanma ben sandığın Leyla değil.

Hangi murad dehrin elinden çekmez ah
Yaşadığın sanma yanına kalır kâr
Dem bu demdir oysa nerdesin ah yâr

Su sandığım seraplardan takat kalmadı canda
Yolcu dediğin geçip gidiyor bu handa
Kavuşmak hayali kaldı mı başka bahara.

Çocuklar gibi neşen varsa özgürsen hâlâ
Yarınlara bakıp da dalma hülyalara
Ömür dediğin masallara konu hâlâ

Sattım asumanı kalmadı bir yıldız
Gözlerim ufka bakıyor hep ıssız
Sanma giden unutulur kalır adsız

Aşk, delinin sandalında yol alıyor tarumar
Batıp kalıyor sonra gülün dalında hâr
Dağlarımda bulutlar yağıyor hâlâ kar.

Yangınlardan kaçıyorsam bir bildiğim var demektir
Kim ateşin üstüne gözü kapalı yürür ki
Yüreğinde aşk namına bir kıvılcım taşımıyorsa eğer
M.S./2010
KAHRAMANMARAŞ