Sen duymadan yüreğimin sesini
Seni sevdim ben, hem de delicesine
Gün geçtikçe artan, özlemlerimle
Buz tutmuş yüreğim
Şimdi volkanların eteğinde
Sönmez mi hiç, bir yudum sevginle

Hasretim, sana
Sevgimi haykırmak isterdim
Bakarken gözlerine
Ruhumu yıkan sensizliğimdir
Beni vuruyor, içten içe

Özlemimsin
Sözüm geçmiyor yüreğime
Özlem kervanlarına yükledim, yüreğimi
Hayat durmuş gibi
Sen yoksun ya yanımda, yaşam da yok
Gökyüzü ikiye bölünmüş sanki
Yıldızlar sönük kalmış
Mehtap bile küsmüş
Gecemin rengi solgun

Güzel olan hiç bir şey yok
Sen yoksun ya,rüzgar bile esmiyor
Saçlarımı dağıtmak için
Esen rüzgar olsa ne olur
Saçlarımı düzelten ellerin yok yanımda

Gözlerimden süzülen gözyaşımsın
Yanaklarımda izleri duruyor
Gamzelerim bile yok olmuş
Onlarda kayboldu, hüzünlerimde
Bu hüzün bahçesinde, seni yaşıyorum işte
Titriyorum ellerim soğuk, bedenim soğuk
Sen yoksun ya, senin sıcaklığın da yok
Damarlarımda dolaşan sensizliğim
İçimi sızlatıyor sızım, sızım

Tırnaklarımla kazıyorum
Yüreğimdeki sevgi durağını
Kanıyor, acıyor, yüreğim;
Hep seni düşünüyor ve özlüyorum,
Yokluğunda
Boğuluyorum,kahroluyorum, tükeniyorum sanki
Seni sensiz yaşamaktan,
Bu nasıl yaşamaksa,ölüm gibi bir şey,tükeniyor bedenim
Sen yoksun ya,bende yokum
Zeynep Eroğlu 03 02 2010