Gönlüm düştü umutsuz aşkın peşine
Umudum tükeniyor artık beklemekle
Yüreğim yokluğun hasretini çekmekte
Emel ve arzum mahşere yol aldı, gitmekte

Seni sevmiştim taparcasına, ölürcesine
Sevdan gönlüme her gün düşürdü çile
Beni esir ettin, kul ettin umutsuz sevgine
Hasret kaldım aşkımızn o güzel günlerine

Kahretsin yine ağlıyorum bakarak resmine
Unutamam vurulmuşum o kara gözlerine
Seni yarınlara kalan ömrümün ilk günlerine
Kenetlemiş yüreğim hep seni beklemekte

Ömrümce yansam, kavrulsam aşkın ateşinde
Sana duyduğum hasretim ömrümü tüketse de
Kalbimden söküp atamam yemin ettim bir kere
Ne şimdi ne sonra istemem ki seni terk etmeye

Seni mahşere kadar ektim gönül bahçeme
Bilki aşkın her gün kalbimde yeşermekte
Sesini bile duymak yetiyor, yüzünü görmesem de
Bu dünyada tek sevdiğim sensin mahşerde de
Zeynep Eroğlu 22 11 2009