Şöyle tesadüf ya baktım,okudum...güzel,bir romanın en ilginç sayfalarından bir sayfa sanki...sevgin elini tutsun,kutlarım.

evet yaratılanda yaratanı sevmekmiş en büyük aşk...

çok güzeldi dizeler tebrikler..

Varlık sebebim,kar beyaz meleğim benim
Yüreğim buz kesmiş ayazlarda
Yeşil gözlerinin sıcağı ısıtır yalnızca
Kızın yorgun, ıssız, sessiz şimdi
Ve en çok da sensiz
Ruhuma kan damlıyor
Gözlerim yalnız seni arıyor
Yokluğun içimde sönmeyen kor
Bu çaresizlik canımı yakıyor
Acılar bağrımı delip, acıtıyor
Sakın benim için kahırlanma
Kızın bir dağ gibi ayakta
Umutla bakarak yarınlarına
Doğacak güneşini bekliyor
Aynen senin öğrettiğin gibi
Yolunda yürüyorum sabırla
Her zaman söylediğin gibi
Yaradandan ötürü yaradılanı sevmeyi
Özlüyorum gözlerindeki o güneşi
Başımı koyayım yine dizlerine
Ve sarılıp sen kokan yastığıma
Rüyalara dalarım uykumda
Dolaşırım hayalinle Gülşeninde
Can verirsin yeniden bedenime sevginle.....


şiir muhteşemdi dost..özeldi bu özel günde..
kutlarım..
sevgim ve saygımla..