1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1102
Okunma
Mezopotamya’da bir şair öldü
ansızın… beklenmedik bir saatinde günün
akşamsefaları bırakmışken sefayı
yüreği burkuldu bütün mesellerin
döküldü bütün cümleler, yıkılan bir duvar gibi
vakit ağlama vaktidir
yürekler çıkarsın karanlıklarından ağıtlarını
en söylenmedik ahlar çekilsin feleğe
o makus talihine bir halkın
bugün kara açsın bütün çiçekler
şair sustu artık, kargalar ötsün
Mezopotamya lal bir çocuk şimdi
deyin ki bir yıldız söndü geceden
bir masal bitti deyin
çocuklar öğrenmesin ki ağlamasın
yetim kaldığını bilmesinler şevbuherklerin
gün gelir onlar anlatır belki ‘Uzun’ masallarını
“Mehmed Uzun’un anısına…”
24.03.2008
Ankara
(Berfin Bahar Dergisi Ağustos/2008 sayısı)
5.0
100% (2)
Cevap Yaz