![]() SENSİZLİĞİN SON PERDESİ
Karanlıklar çöküyor şehre bu gece,
Islak kaldırımların ışığı vuruyor perdeme Açıp baksam dışarı sensizlik,soğuk ve rüzgar Bir gölge beliriverir sokak lambasının altında Duymaya çalışsam da anlayamadığım o mırıldanmalar Bu senin sesin olmalıydı yar? Heyecanlanıp başımı çıkardım camın aralığından Hıçkırıklarımla uyanıverdim işte o an rüyamdan... Kalkıp perdemi aralığım da yoktu senden ne bir iz ne de ses Son hayal kırıklığımdı oysaki bu kez.. Bu gidişin dönüşü olmayacaktı bir daha Sevinçlerimi toplayıp,hüzünleri bıraktın avuçlarıma En büyük bedelleri ödedim oysakı hergun yokluğuna Her gördüğüm sureti sen sanıp atılmak istedim boynuna Gözyaşlarımla boyadım sensiz bu şehri boydan boya Hasretin zehirini yudumladım sabahlara kadar Sevgisizliğin matemine büründüm içim yana yana Yoruldum beklemekten, Seni düşleyip tükenmekten. Alışmalıyım yokluğuna,unutmak zor olsa da Avuçlarıma bıraktığın hüzünleri,bu kez Mutluluğumla gönderiyorum ben sana.. |
her şarkıda
her adımda varsın
sen bana mutsuzluğu armağan ettin
ben sana içimdeki ölümsüzlüğünü....
harika...
emeğine
yüreğine sağlık dost....