Denizi gördüm denizi
Coşkuyla selamladı beni
Bir ara sessizce dinledi
Sonsuzluğa götürür maviliği
Kumsala buyur etti
Güneş ve kum ikram etti
Öğle vakti birkaç balık bulup getirdi
Bir iki güzel seyrettirdi
Uzaktan giden gemileri işaret etti
Onlar insan taşıyor
Umut taşıyor
Aslında ben taşıyorum dedi
İkindi sıcağında
Dalga dalga geldi sahile
Serinlik gibi çöktü üstüme
Can kurban böyle denize
Deniz ben her zaman geleyim size
Dalıp kalayım maviliğine
Soyunup döküneyim kimsesizliğinde
Uyuyup kalayım serinliğinde
Bunlar karşılıksız kalmaz
Böyle ikram kimsede olmaz
Bende yaparım sana bir beste
Belki bahsederim senden bir şiirimde
Sendeki bereket yok kimsede
Aç kollarını her zaman böyle
Ben hep geleceğim ziyaretine
Ara sıra eşi dostu alıp
Haydi! gidelim diyeceğim
Denize

13.04.2010
Orhan OYANIK