3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
954
Okunma
Kararsızlık karanlığı,hakimdi topraklarımızda
Aşk’la damıtılmıştık oysa,,
Kundaktaydık kucağında,annemizin
Hayat ise bakıcılığı üstlenmişti,,
En büyük öğreticinin ellerindeydik
Adım adım,büyüme öğretisi,,
Rüzgarın sesi kulaklarımızdaydı,ninni gibiydi
Oysa ne kadarda,toydu vakit,,
Büyüdük biz,kayıplarımızla
Ki,ne çok kanadı dizlerimiz
Ne çok kanayacak,kim bilir,,
Annemizin sesi degil,karanlık gecede üstümüzü örten
Ne çok, acıyacağız kim bilir
Ne çok ayrılacak...
...siyah inci ....
Cevap Yaz