76
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
3180
Okunma

İz bırakmadı yıllar, ömrü tüketti zaman
Ellere huzur verdin, çile bana mı düştü
İmzaladın fermanı, bir gün vermedin aman
Kullara huzur verdin, çile bana mı düştü
Hasret tasına doldum, yürek yandı közlendi
Kader peşimde gölge, dert benimle sözlendi
Usandı bu mısralar, ağlayıp da sızlandı
Yollara huzur verdin, çile bana mı düştü
Dipsiz kuyulardayım, bir gününü görmedim
Değirmen taşı oldum, döndüm sıra ermedim
Gönül bendini yıkıp, cana zarar vermedim
Dallara huzur verdin, çile bana mı düştü
Yüklendi gam katarı, elim bağlayıp durdum
Neşeye veda ettim, her dem çağlayıp durdum
Zaman ömürden çaldı, düne ağlayıp durdum
Dillere huzur verdin, çile bana mı düştü
Yordu umut deryası, dalgalar vurdu taşa
Dert peşimde yürüdü, neler geldi bu başa
Sürmediysen sefayı, istersen yüz yıl yaşa
Yıllara huzur verdin, çile bana mı düştü
Baharımı kış ettin, hayır gelmez güzlerde
Özüm bıktı usandı, bunca acı sözlerde
Viran ettin bağımı, yaş eyledin gözlerde
Çöllere huzur verdin, çile bana mı düştü
Dost yüreğe sarıldım, kor ataş oldum yandım
Bir deli ırmak gibi, hedefe erer sandım
Hüsranlar durağımdı, acıya ekmek bandım
Yellere huzur verdin, çile bana mı düştü
IŞIK derman mı kaldı, gözyaşını silecek
Hep kör doğdu dünlerin, gönül nerden bilecek
Bülbül erdi sevdaya, goncasına gülecek
Güllere huzur verdin çile bana mı düştü
Azimet IŞIK 23.02.2010 Saat.03.26 Kumbaba ŞİLE İSTANBUL
Not : Şiirime yorumuyla katkıda bulunan Sevinç İNAL hanıma saygım çokçadır
5.0
100% (44)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.