Ard arda sıkılmış mavzer kurşunları,
devrimi yıktığını sanırdı
Ama yanıldı,
O ve yoldaşları düşmedi Kızıldere’de
Selâm duruyor direnen halklara komutan Mahir
Yoldaşlara sesleniyor
binler olup akın kızılderelerde...

Sarılı, dört bir yanı küçük kerpiç evin,
Kahraman zanneder kendisini
küçük askerin,
Yoldaş yiğitleri vurur
madalyasını düşler zalim askerin...
Düşlerdeki askerin,
kulaç ata ata boğulur rüyasında
Binler olup akıyoruz, akacağız,
biz kızılderelerde...

Devrimin onurlu yükselişi
kızılderelerden bugünlere,
Zaferi kesinleşmiş
bir savaş destanıdır
emekçi halkların dilinde yazılmış...
Mahir ve yoldaşları,
ard arda sıkılmış mavzere
ve de suyu çıkmış düzene,
Bir çığ gibi büyüyerek geldiler
Kahramanlık destanı
yayıldı ağızdan ağza,
herkesin dilinde tek bir mısra:
"Kurşunlar yıkmaz devrimleri
Hainler bitirmez Mahir’leri... "

Direnişi asil ve kudretli
emekçi halkların
Yüreklere kazınmıştır türküsü,
Mitralyözün çığlığıydı
Namludaki öfke,
Emekçimin gönlünde
Kızıldere, kanlı çizmeleriyle
yol alan cellâdın değil,
Devrimlerin, devrimcinin otağıydı...

Efe Ulaş