Uzaklardaki kumsallarda birşeyler oluyordu benden uzak
sanki yoktan gelen yağmurlar örtmüştü herşeyi
devinim çoktan çekmişti kılıcını bambaşka tenlerin kuytularına
-ama herşey kırmızıya boyanmadan önce mavi ya da sarıydı-
benki tüm dünyanın ruh heyecanıyla bakıyordum göklere
kırmızı bir yüz sanki binyılların birikimi evlerde konaklıyordu
kayboluyordu azar azar herşey o evde
benki sarhoş bir gezegenin ardından koşuyordum boşluğa atlayan atlar gibi derinden ve saydam
2

daha durmadan hiçbirşey hiç bir zaman ayrılıkları uzatan dünya gibi
ya da yepyeni bir hayat buldum der gibi yalandı herşey gizi gibi kainatın

haydi beni artık yargılayın yoksa nehirler alıp gidecek herşeyi
ne sandığınız doğrular kalacak ne de doğru


Yazı zeminle aynı renkte olduğu için şiiriniz görünmüyor.

saygılar

fatih bey güzel şiirirnizi kutlarım saygılarımla