2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2876
Okunma
Gün sönerken eteğinde köyün,
Tarladan eve döner köylüler.
Donuk teri rüzgar siler o gün,
Kazanç yolunu bilir köylüler...
Yorgun gelir,o artık evine,
Davar sığır girer hep yerine,
Hoca çıkar Ezan yerine,
Allah’a teati bilir köylüler...
Köylü akşam dalar uykuya,
Mehtap doyamaz o ince suya.
"Öküz ve Saban"başlar bir rüya,
Dinlenmesini de bilir köylüler...
Sabah namazın tarlada kılar,
Zaten ekmeği burada arar,
Cepheye!..denirse sabanı kırar,
Vatanı önde tutar köylüler...
21,02,1958
OMMANİYE
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.