![]() VEDA...
VEDA
Son çırpınış belki bu kanatlarımın, Son demi hayatımın Mutluluğun, acının, yalnızlığın, Hüznün ve tüm duyguların sonu Kimbilir belki, Birazdan bitecek hepsi Silinecek acı-tatlı hatıralar Sonsuz bir boşlukta Yolculuğa çıkıyorum ben Yanımda hiçbirşey götüremeden Biri beni bekliyor uzaklarda Bekle, geliyorum az sonra Kurtuluşum olacak bedbaht yaşamdan O kadar berrak ki sular Tertemiz, kedersiz bir yolculuk bu Bütünleşip azgın sularla Gidişi çok kolay olan Ve birazdan Sıyrılacağım bu dünyadan Bakiyorum son kez ufuklara Düşlüyorum kalan son aklımla Hayal etmek güzel de Herkesin mutlu olduğu o yeri Var mıdır öyle bir yer evrende? Belki ıssız bir ada, Yemyeşil küçük bir ormanda Belki de buluttan bir ev, Kurtuluşu nedir bu berbat yaşamın diye Soruyorum uçsuz bucaksız göklere Çağırıyor beni Kızılırmak Gel ve temizlen tüm günahlardan Sularım gibi temiz, ana sütü gibi ak, Evet, sorunun cevabı basit diyor Sular akıp gidiyor!... |