Demirkazık, moğol mızrakları gibi
dalarken penceremden
kepez karlı,kepez duman
tütsü verir ocağımdan anılara
bir avuç saman....


sen polaris;yirmibeşbin yıllık yalan
hep aynı dururken
bir yaşam bu yörüngenin neresi
bir zerre olacak benden kalan.


şimal yıldızı,
hedefinden çek ürkekliğimi
tam kurmuşken,radyo tiyatrosuna
minderimi
acılar katma ziyade,soğutma
kengerden kahvemi


bir yandan sen,bir yandan;
çığırtkan pasinler ekspresi...


miço zannetme beni
kırmam daha sana dümeni
bir yeşilsin,bir sarı
nihayet seninde ömrün belli....



görürsün;yolcuyum turna kanadında
tek göz damımda
intizarı yüklü,binbir yay-ı kemanın
avaz-ı günahımda.....


takasa girecek vakitmi var bende
ihtişamı sürenle
pes dedik işte,kibirlenme
iyiki demirdendir kazığın
yad ellerdede olsak
hem bana bakarsın,hem sevgiliye.......Kasım.