Başka sevdalara açamam gayrı,
Gönlüme vurulmuş mühür gibisin…
Senden uzaklara kaçamam gayrı,
Surlarla örülmüş şehir gibisin…

Gelecek sandığım yazlar sendedir,
Cevrine yandığım nazlar sendedir.
Özlemle andığım hazlar sendedir,
Neşeye sarılmış kahır gibisin…

Yok ki merhem sürsem dil yarasına,
Kâr etmez deterjan baht karasına.
Sıkıştım ümitle dert arasına,
Bal ile karılmış zehir gibisin…

Sanki sen değilsin beni dağlayan,
Aklımı fikrimi sana bağlayan.
Sustu bir zamanlar coşan çağlayan,
Taşıp da durulmuş nehir gibisin…

Karanlık geceler sabâha ermez,
Çektiğim acılar bir lahza durmaz.
Görüş alanıma başkası girmez,
Ufkuma gerilmiş zuhur gibisin…

Hicran batağına batar giderim,
Feryâdı feryâda katar giderim.
Bir meçhule kulaç atar giderim,
Hâyalde girilmiş bahir gibisin…

“Biz”i düşünerek “ben”i aşarım,
Mecnunun düştüğü hâli yaşarım.
Aşkın bu gücüne ben de şaşarım,
Ruhuma verilmiş sihir gibisin…

Veli BOSTANCI