20
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
3777
Okunma

Aldığın her zorlu nefesinde
Ödüm kopuyor anne! Ödüm
Vedalaşır gibi ayrıldık bu seferde
Yüzünde azrailin gelişini gördüm
Ciğerini boğan öksürüklerde
Sanki kırkbin parçalara bölündüm
Yüzüm soluk! Can kalmadı elimde
Sanki o incecik tabutta gidişini gördüm
El anlamaz halden, hallerim yetimlikte
Çoktandır yok şişin, örgün nerde?
Sus! Yok! Alıştıramam kendimi gidişine
Bu gelişimde seni hiç görememeyi gördüm
Gönlüm zikir, elim tesbihte
Dilime yasaklı kelimem ölüm
Ben alışmışım seni secdede görmeye
Bu gün sanki kendi namazını kılarken gördüm...
SAADET ÜSTER/17 ŞUBAT ÇARŞAMBA...Umarım sonraki şiirlerimde, annemin gülen yüzünü de anlatabilirim inşallah. Okuyan gönüllere hüzün düştüyse özür dilerim, çünkü üzgünüm.
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.