Karanlıktan kamaşan gözleri;
Bir daha açılmamacasına mühürlenen
Bir mabedin puslu surlarını döven
Hırçın dalgaların yatışmaz öfkesiyle
Kavurdu kalbimi,
Kalbimin gözleri..
Nedeni tahmin edilebilecek kadar basit,
İnanılamayacak kadar imkansızdı.
Baktığı şeyler gördükleri miydi bilinmez;
Görmesi için bakması gerekmezdi
Yeterli olanı kavraması için,
Kalbimin gözleri..
Onlardır ki yakarlar, sönmeyen közleriyle
Tutuşmaz denen nice değerleri.
Küllerinden doğan ankakuşunun
Keskin bakışlarıyla tararken çevreyi,
Bir toz tanesinin bile uçmasına
İzin vermeyecek kadar katı,
Masum bir sevginin dahi tomurcuklanmasını
Yasaklayacak kadar merhametsizdirler, bazen..
Kalbimin gözleri..
Onlardır nice fedakarlıklara kadir
Ve engin tecrübeleriyle anlarlar,
Yağan yağmurdaki en küçük damlanın bile
Gerekip gerekmediğini..
İnsanoğlunun layığı olan her şey
Gizlidir içlerinde ve kimi zaman
Fazlasını dahi verebilecek kadar kudretlidirler..
Pişman olmamacasına..
Kalbimin gözleri..