Ey hayat
İstikbal türküleriyle kavrulan
Düşlerimden dökülen nefret zamana yayılan
Eteklerimde ne varsa sabırdan yana pul pul dökülüyor
Tırnaklarımın dibi kanıyor hıncımdan
Sıradan olabilirdim aslında.

Ey hayat
Gamsız evlere sızan ışıktı sözde ömrüm
Dipsiz kuyulara yuvarlanmış Yusuf gözleri kalmadı bende
Saçlarımda ne varsa sevdadan yana tel tel dökülüyor
Diş etlerim çatlıyor sancıdan
Sıradan olabilirdim aslında

Ey hayat
Uzakların türküsüne yaban yeller karıştı nice zamandır
Yarın,yoksul ve umutsuz karanlıklar devşiririr bende
Ellerimde ne varsa sadakatten yana damla damla eriyor
Göz pınarlarım bulutlara gebe utancımdan
Sıradan olabilirdim aslında

Ey hayat
Mağaralarında sonsuz kandilleri yakarken
Soğuk lavlar dökülüyor üzerime
Bütün mazgalları açılmış su arklarının yutuyor
Büyüttüğüm ne kadar fidanım varsa istiklale
Sıradan olabilirdim aslında


SİNAN YILMAZ