Havada ayrılık meltemleri hüküm sürerken duruldum aniden
gözlerim gök yüzüne çevirdi rotayı.
avuçlarıma aşktan bir sadaka verildi seninlen

Etrafımı saran başı boş yabani ayrılığa ve
havada esmekte olan kuru rüzgara
kendimce haykırdım...

Duy dedim beni!
susmak körertti dilimi,dağıttım senle olmayan bu kader’i
sarhoşluğum başımda kaderim cebimde
hayat barınağım virane ve ber taraf edilmiş.
ellerim gidiyor ceplerime
karıştırıyorum o an kaderimi ama habersizce sona ermiş

etraf sessiz,kimsesiz ve karanlığa tutsak...
nedensiz bir acı sarınca bedenimi
aniden yoluyorum saçımı başımı,
yine ağlıyorum bilmezsin sen duymazsın beni

gidiyorum çaresiz
o yürekli ellerim cesaret edemiyor
adına çizik çekmeye,
çırıl çıplak karanlık dolu boş sokakları
sana bırakıyorum giderken.
nereye gidersem gideyim
unutamam biliyorum.
alışmışım kokuna bi kere
ayrılmam ayrılamam biliyorum

ne yapsam suçlanıyorum
yağmurlar alı koyuyor nefretimi
sesler duyuyorum ansızın
hırçın bi ses bu
kulaklarımı tırmalıyor beynime yol alıyor
GİTME mi diyorsun...çok geç artık
karanlık sokaklardayım,gelip alsana beni
neden gelemiyorsun...çünkü sende biliyorsun öyle değilmi
madem gelmiyorsun ben gideyim bari
ELVEDA SOĞUK KENTİN ASİ SEVİNCİ
ELVEDA.

GİDİYORUM ELVEDA