evin her köşesindeydin sen
baktığım aynadaydı yüzün
ben, seni sevdikçe kendimi sevdim
kendimi beğendim
dünyanın en, güzel, gülümseyen insanıydım
seni sevmedim ben, aslında
seni sevdikçe kendimi sevmeyi öğrendim
kavuşmak nedirdirki seni sevebilmenin yanında
ben, senin hayalini sevdim
ardımda bıraktığın nefesini sevdim
seni sevmenin en güzel yanı
cirkin yüzümün ardından gülümseyen en, yakışıklı adamlığımdı
ben ,seni sevebilecek en, merhametli adamdım
bilmediğin eşindim ben, senin işitmediğin kulağın
seni öyle sevdimki hayellerimde bile sevişmedim
sen dokunulmamış bir, çiçek
göğsüme sığdıramadığım bir, alevdin
ben, bulamadım seni bu dünyada
sesimi ulastıramadım
utangaç gözlerimde saklayamadım seni
sana, gelemedim
utangaçlığımla vurdum kalbimin tam, ortasından beni
doldurdum vaktimi gençliğin en, sosyal çağından
dondurdum sana, bakan gözlerimi
içime gömdüm cesaretimi
beni tanımadan gidiyorum, şimdi,!
saclarımı dökerek kalbim yavaşlayarak
baharları eskiterek oysa, her saniyede
bir, öpücükle sıvayabilirdim yüzünün duvarlarını
biraz biraz gidiyorum, hızlı, akıp giden zamanla
heceler yavaslıyor ten düştükçe
hızlı, sevemiyorum seni beynimde yaşlanıyor
ve ben, yaşlandıkça seni eskisi kadar, güzel anlatamıyorum
bitiyor zaman, her, geçen gün, biraz daha, kuruyorsun ellerimde
zamanı durduramıyorum zaman, götürüyor seni benden
fazla dayanamam ben bu acıya durdurmalıyım belkıde zamanı
kafama bir, kurşun sıkıp gitmeliyim belkıde
sen, kalmalısın burda çünkü ben, yaşlandıkça seni kaybediyorum
ve ben, seni kaybetmektense kendimi unutmalıyım