Nediyeyim oğul ölüm alllahın emri
Nefsim son çığlığında ölümü çağırır
Nediyeyim savunmasız yenik bir haldeyim
Elimden tuttsane oğul döşeğimdeki acıyı kovsane
Diriliğinde sevdalarım sarhoşmuş düşünce anladım
Ne diyeyim savunmasız yenik bir haldeyim
Düşüyorum artık ıslak çimlerden
Ağırlığı var artık hayatın kayıyorsun avutlarımdan
Düşmemeye görün dostlarım
Ölüm değil beni hayırsız onursuzluğu yıkar
Merak etmesin beni ne dostlarım nede ahbaplarım
Bir kaç güne kalmaz giderim
Uğramam bir daha yanınıza ölüm yolumu gözler
Hasta bir göz maziyi
Yaşlı yorgun kalbim hayata küstü
Elimi tutsane oğul bırakmasane
Yalanda olsa ben öldükten sonra unutmasene
Güzel birşeyler bırakmışşşam sana
Elveda
Canımız gitmiş leylim bahar aylarından
Ve vasiyetim size gözler bana ağlamasın
Çağırmış beni yarabbbim
Delinmiş birkere çağırıyor göklerin hınzır uğultusu
Hakkka gelmem demek olmaz
Canım yanıyor oğul canım elimden tutttsane
Döşeğimdeki acıyı kovsane
Ölüme sitem olmaz bilirim kangren olsada sol yanım
tutunamasamda yaşama
Sımsıkı bağlanamasamda hayata
Elllerimden sımsıkı tutup sarsane
Oğul oğul ben ölüyorum
Ey pehlivan sen ölüyorsun
Zaman sen beni öldürmüyorda sövüyorsun
Ve sen beni o en zayıf yerimden vuruyorsun