Artık insanlardan hiç bir şey istemiyorum,
Senin dışında.
Senden uzak olmak ne acı bilir misin?
Bilemezsin.
Çünkü sen hep seninlesin,
Hep seninsin.
Gözlerin, ellerin hep sende.
Zindan gecelerde hiç aramadın ki onları,
Nereden bileceksin,
Sabahsız gecelerde yalnızlığın korkusunu.
Ah sevdiğim ah!
Elimden gelse yüreğimi açıp seni gizleyeceğim,
Başka gözler gözlerini görmesin,
Başka eller ellerini tutmasın diye.
Sevdam,
Sana öyle muhtacım ki,
Minik bir ördek gibiyim,
Koskoca bir gölün ortasında kaldım,
Çaresizim.
Dudaklarım çatlak ve mor,
Sana sevgimi haykırırken kanıyor,
Kırık kanatlarım,
Sana delicesine muhtaçken gelemiyorum.
Sensiz yapraklarını kaybetmiş bir ağaç gibiyim,
Çırılçıplağım,
Üşüyorum.
Yalvarırım sarıl bana sımsıkı,
Bırakma beni,
Sobasız odamda,
Boyasız penceremin önünde.
Uzun gecelerde,
Sokak fenerlerinin ,
Alaycı ışıklarının dansını seyrederken,
Gözlerini düşünüyorum.
Uzatıyorum ellerimi,
Gözlerini avuçlarıma almak için,
Kayboluyor gözlerin,
Ağlıyorum.
Örtüyorum rengi solmuş perdemi,
Bir daha açmamacasına.
Artık şarkılar oldu tek tesellim,
Onlarla avunuyorum yıldızsız gecelerde.
Ah güzelim,
Elimden gelse sana sımsıkı sarılıp,
Bir daha bırakmayacağım seni,
Elimden gelse gökyüzünden güneşi koparıp,
Avuçlarına koyacağım,
Yıldızları toplayıp saçlarına saçacağım.
Oysa,
Öyle yalnızım ki şimdi,
Sinekler bile vızıldamıyor odamda,
Yosunların kokusu bile gelmiyor,
Yağmur şakırtıları bile yok,
Korkuyorum canım,
Sensizlik korkutuyor beni.
Bir gidersen bir daha gelmeyeceksin,
Biliyorum.
Onun için gitme,
Yak gururunu da,
Uzat parmaklarını,
Sil gözyaşlarımı,
Sensizlikten öksüzüm.
Sevdam,
Kimsesizim,
Ahşap gecelerde,
Bir gün birtek mumla odama gel,
Öp dudaklarımdan
Gülümseyeyim....

onur sancak