Yine kış geldi yüreğime
Üşüyorum
Bir kar tanesi olurum bazı
Bazı bir yağmur damlası
Yanaklarımı ıslatan benim
Her gece bin defa ben düşüyorum.

Seninle bahardı mevsimi yüreğimin
Seninle rengarenk çiçekler açardı
Beyaz kuzular melerdi annelerinin ardından
Kara kara gözleri vardı
Koşar, oynar
Hayata bir garip neşeyle bakarlardı.

Kuşlar mutluydu
Her şafak sarılıp goncalarına
Gülümseyen bir güne uyanırdı
Ayrılığın yasaklandığı bir mevsimdi bu
En uzun yol bir adım kadardı.

Ve ben gülümserdim
Sen gülümserdin
Mevsim gülümserdi derinlerimizde
Avuçlarımız yapışır
Azalmayan bir sıcaklık taşırdık ellerimizde

Ah! Ah! Kutuplardan kurtulamadım şimdi
Kan rengine büründü ızdırap gözlerimde
Titriyorum
Hangi uzun yol esir aldı gönlünü
Döner misin bilmiyorum
Geceler çok uzun
Geceler çok karanlık
Mevsim hâlâ soğuk
Ben hâlâ üşüyorum