Gidiyorum yine olmadığım yere
Bir kaç güzel söz, bir tebessümle
Kabul görmüyorum, kabullenemedim
Ben senin kalbini hiç öğrenemedim.

Sonsuza sayıyorum tüm nefeslerimi
Yaşıyorum hiç bitmeyecek gibi
Seni anlatıyorum işte, kırınca kalemi
Ben senin kaleni bir türlü fethedemedim.

Bilmiyorum, uzaktasın, uzaklar yakın
Nefeslerim ensesinde şeytanın;
Bütün çirkinliklerin kanatlarını kırdım
Yinede sana uçmayı öğrenemedim.

Belki bin sene daha lazım sırrına
Hiç takılmadan gelsem; sui-zannına
Allah adını yazsa binkez alnıma
Sen benim olmayı kabullenemedin.

Bilmem ki herşey benim yüzümden mi?
Acaba senelerin kini bir çift sözümden mi?
Yoksa sevmediğin, yaratılış özümden mi?
Ben senin arzularına kenetlenemedim.

Git artık git olduğun yerden
Çıkıp geldim tufandan
Kıyametten, ahiretten...
Yaratılmış olmasam etten kemikten
Teninden ayrılığı kabullenirdim
Varsın olmasın güzel,
Yokluğunla demlenirdim.

Kabul edemedim inan
Kabul ettiğim beni
Eğer geleceğim dersen
Terkederim kendimi

Bir sen kalırsın bende
Bir sen kalırsın tende
Ne ortada sen kalır
Ne ben kalır bende.