Günay Bey şimdi şiirinizi geniş bir zamana yayarak okumanın verdiği sevinci yaşıyorum. Genel manada dizeleriniz oldukça etkileyici. Bu satırların derinleşmesi için çeşitli imge-nesne-dil ilişkisine girebilirsiniz. Mesela;

Bir kibritin kullanım sahası bellidir. Ama arzu edersek bu kibrite farklı anlamlar yükleyebiliriz. Dize içinde şöyle bir kullanım olabilir;

“Ağacına aç bir özdü rüzgâra asılan…
Çarmıhında alazsız bir çöpten istir dua”

Burada kullanımda görüleceği üzere mevcut nesneler kendilerine yabancılaştırılıp içerikleri değiştiriliyor. Ve sarmal, ikili bir anlama ulaşabiliyorsunuz. Aynı anda kibritten bahsetmeden okuyanın aklında bir kibrit imgesi yaratabiliyorsunuz. Ben buna kısaca “gözüne sokmadan” anlatmak diyorum.

İlk dizenizden yola çıkıp başka bir örnek vermek istiyorum müsaadenizle;

“hükmü yok
kaçıncı duanın kabulü için
secdeye durmuş bu alın”

Her satır kendi içinde bir yüklem barındırıyor. Bu denli eylem çokluğu olan dizelerde bence ağırlığın oldu bir şahbeyit şart. Böylece diğer eylemler o bahsedilen ana-eylemin gölgesi veya ardılı olmaktan öteye geçemeyip okuyucu da rahatlatacaktır. Yüklemsiz bir tümcenin içinde anlamı genişletmek çok daha sanatsaldır diye düşünüyorum.

Benim de sıklıkla yaptığım bir hata olan “dir-dır” takılarını kullanmak bir kesinlik sağlar dizelere. “Yorgundur, ölüdür, sağdır vb…” Bu da mevcut durumun kesinliği açısından okuyucuyu itebilir.

Müsaadenizle diğer şiirlerinize gözatmak istiyorum.