MAHKÛM ETTİN…

Elime aldım senin resmini, tam karşımdasın.
Dokunsam, ağlayacakmış gibi duruyor
Bir çiğ tanesi gibi gözlerin…
A benim, yüreği şefkat dolu sevdiğim;
Kalbime gömdün senin sevdanı,
Cehennem ateşi gibi yaksa da yüreğimi…
Sonunda bir köşeye çekildi işte, suskunlaştı yüreğim.
Nereye baktığımsa, belli zaten;
Sen olmayınca, resminle avunur biçare yüreğim…
Gidenin değil, hiç gelmeyenin yolunu gözlerim ama
“Gülüm diyebileceğim” bir tomurcuğum bile olmadı ki benim…
Ben, ben ne “sakar” biriymişim meğerki
Dikenlere çarptım kendimi, her gül dalına konuşumda,
Yollara kahrettim, dağların bizi her ayırışında…
Zamana bıraktım artık her şeyi,
Lanet okudum seni sensiz yaşamaya…
Sen yoksun yanımda, yok olmasına da,
Söyle bana; Ben, ben bunu mu hak ettim?
Biliyorum, sen yalnızca beni;
Bir resminle yaşamaya, MAHKÛM ETTİN…
SAVCI