uzaklarda bir hülya
tutamadığım bir rüya gibisin
öyle zor ki yaşamak seni
günün batması neye yarar bilemem
neye yarar gecenin doğması saatinde
sen, vaktinde gelen yıldızlardan değilsin

bir hazan vaktinde yeşeren umut
bela çiçeğimsin yalnız gecelerimde açan
gül yüzlü hikâyemsin
bir gün çıkıp geleceksin diye gezegeninden
yağma ettim bütün gemilerini Akdeniz’in
forsa ettim bütün tayfalarını düşlerime
ama sen gelmedin

gönül sarayımı uçurdu elinden, bir bedbaht rüzgar
içinde gömülü senli nice düşlerim var
her seher vakti kapımda çağlayan bülbül
döner dolaşır içimde de şimdi, sesini arar
ona ses vermedin

birazdan kopar fırtınalar yoroz kayalıklarından
kabarır gelir üstüme deniz
uzak bir liman kentinin varoşlarında kaybolur ümitlerimiz
ardından
er kişi niyetine kalkan ellerin
ve dualar arasına karışan sessiz hayallerin
ben olduğumu
nereden bileceksin