14
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
2328
Okunma
...
..
.
Gündüz terk edip de, cinlere zaman
Doğunca; tezgâhı kurar büyücü.
Kurşunî geceye kükürtlü duman
Değince; avını arar büyücü.
Ne can umurunda ne sıhhat ne Hakk
Ne huzur ne düzen... Âlemi nifak
Bir tutam saç ile bir iki tırnak
Yığınca; malzeme karar büyücü.
Türlü desisedir sözü, emanı
İsyanıyla sarsar kökten imanı
Tabure yerine koyup Kur’an’ı
Söğünce; isimler sorar büyücü.
Yıldıza, burçlara sözde bakmayla
Övünür onlarca yuva yıkmayla
İkram ettiğini habis lokmayla
Boğunca; kalpleri yarar büyücü.
Tuzağı örülü çirkin ağıyla
Usûlü tarihin ilkel çağıyla
Ölü kemiğini domuz yağıyla
Eğince; gönüller kırar büyücü.
Sermayesi isyan, özü ihanet
Her anı mel’unluk, işi melânet
Rahmet yüz çevirip, gazab-ı lânet
Yağınca; tılsımı sarar büyücü…