Koy gitsin! Dert etme ipin ucunu
- Kâl - in inkârını - belâ - ya yükle!
Çarpık bir nizamın türlü suçunu;
Mimarı boş verip âlâya yükle!

Boz, dağıt, parçala; kalmasın düzen!
Mutlaka maktuldür kâtili üzen ( ! )
Tûfan özlemini tesbihe dizen
Sapkının suçunu belâya yükle!

Fitne, ifk ve zannı güne yayıp da
Fâili bırakma sakın ayıpta ( ! )
Geceden siyahı tez yıkayıp da
Cürmü; leke leke elâya yükle!

Hece hece, satır satır: dostluğu;
Yaz ama yaşama; batır dostluğu!
Sonra musallaya yatır dostluğu
Ardından vebâli salâya yükle!

Anne ayrı telde, babaysa sazda
Boynuzlar garnitür olmuş piyazda
Geçmişin suçunu dedeye yaz da
Günü; sokak sokak balaya yükle!

Mazbuttan yüz çevir, şirreti dost et
Sevgiyi unutup, nefreti dost et
- Acı - diye diye gurbeti dost et
Sonra; eyvah eyvah sılaya yükle!

Kendi kusurunu yama âleme
Kurban seçtiklerin düşsün eleme!
Gerçek duyulunca sarıl kaleme
Taşı; bakış bakış şehlâya yükle!

Işığa duvar ol, yüz çevir nurdan
Gururu ve kibri cüz say onurdan
Utanıp sıkılma kirden, çamurdan
Suçu; şeffaf diye cilâya yükle!

Beşeri incitip, sırt dön Huda’ ya
Kulak verme Hakk’ a; eşsiz nidâya
- Çok erken geldin ya - deyip vedaya
Boşa geçen ömrü Mevlâ’ ya yükle!...