Gözü kör olsun bu akşamların,
Dili tutulsun,
Onda söylenen şarkıların.
Silinsin tüm hislerden,
Şu vakitte akla gelen hatıraların,
Üstüne bir kalem çekilsin,
Sevdaya dair yazılmış satırların..

Daha gün batarken coşar hislerim,
Acaba derim,
Hangi duygu anaforuna tutulacağım.
Bir hayalim var,
Hayatta birlikte tutunamadığım,
Duvara yansıyan gölgemi,
Seni sandığım sevgilim.

Odamdaki duvarlar loş ışıklarla benekli,
Her noktasında papatya falı sevgili,
Sureti belirsiz,
Aslında besbelli,
Bir avuntu bana aslında artık yok gözleri.
Güneş yüzümde susmuş,
Baldan tatlı dilleri,
Gölgelerde bile görünmez sureti.

Artık hayat bitmek üzere,
Bir enkaz dikilir mi ayağa.
Dört kitabın tefsiri bir hece üzre,
Tutulursa bir kul gönülden tufana.

Tam alıştım derken zamanlara,
ALLAH kahretsin gene sabah oluyor.
Güneş huzmelerini vururken sabaha,
Gece gitti gözlerim, gözlerimde yalpalıyor.
Kader denilen kervan,
Şimdi dertlerimi taşıyor.


JALE KESKİN