![]() BirAz Ölüm IIŞiirin hikayesini görmek için tıklayın bel’â..
kâlu belâ..
şimdi biraz susmalıyız
iyice terledik çünkü hüzünle ve geceyle sevişirken şimdi biraz dinlenmeliyiz çıkarken ışıkları söndür.. eskiyen kahırlarımızı şişelerden damarlarımıza antik gözyaşlarımızı şirazesine koymalıyız tekrar gelirken biraz siyah getir bal sürdüğüm göğsüme örtmek için biraz serinlemeliyiz şimdi gece kor kanatlarıyla alnımıza bilinmedik ve arkaik şekiller çizerken kapıyı kapat çıkarken tüylerim soyunacak çünkü despot utançlarından.. şimdi biraz yürümeliyiz yeniden rastlayabilirsek bir kırmızı lambaya sorarız o zaman kırk ikindilerle suladığımız rengin ülkesini (yeşilin yani-yeşilin..evet..) çıkarken iyice çık sızmasın içeri senden hiçbir karanlık çünkü şimdi biraz ağlamalıyız yanaklarımız tuz tortusuna açık kalbimiz tuzsuz bir kedere bir iç ülkedeyiz ve bir iç denizin yalayışlarıyla açıyoruz gözeneklerimizi bu cünup idealardan gam getirdik artık yetişir yaz bu yarasalar az emsin bu fareler az kemirsin fikr-i firarımızı çıkarken beynimin üstünü ört.. biraz kum yemeliyiz şimdi biraz çöl çekmeliyiz ki içimize gölgelenebilelim hurmaların altında kas ve tendon kemik ve eklem gerilmeli çatırdamalı hüznün direncinden çıkarken biraz ağla ve kapat kapıyı ardından ışık sızar şiir yazarım yoksa şimdi denizi öpmeliyiz biraz çok yorulduk feribotların simetrik köpüklerini denizin düz mavisinden ayırmaya çalışırken kadim yaralar bağlamalıyız yeni kesiklerimizin üstüne ki iyice kırılsın zaman kabuk tutsun aşk ve dünya kopsun içimizin dirence yatkın telleri çıkarken üstüme dağları kapat secdemi boşver kapat kapat şimdi yanmalıyız biraz havuzlar dolusu yanmalıyız gayyâda en uzun gecede ve en kısa günde gediklerimiz merhametle dolana kadar etlerimiz kıvam tutup akana kadar kemiklerimizden üstümüze başımıza bulaşan vedalardan arınıp tamgeçirgen bir aynaya dönüşene dek çıkarken ateşin altını harla.. biraz inlemeliyiz şimdi yaşamak kırgınlığımız geçene kadar nasılsa üstümüzde gök mavi nasılsa altımızda ova yeşil unutup bütün serinleme ayinlerimizi biraz inlemeliyiz şimdi çıkarken sancıyı bana bırak hayatın üstü sende kalsın.. biraz direnmeliyiz şimdi tuz ve ekmek ateş ve su teneffüs ve sigara yeter bize çıkarken savaşı kalbimin üstüne bırak uyanınca aramayayım oraya evet yeşilin siyahın gecenin yanına düşün şiirin sihrin yanına kavganın çocuğun annenin yanına ruhun yazgının direnişin yanına su yun yanına ter-ü taze gençliğimin yanına çıkarken ölümü hayatımın üstüne bırak şimdi BirAz ölmeliyiz.. .. @.. onüçaralıkikibindokuz.. Şükrü Özmen |
şiir okuttun şair
daha nicelerinde :)
Sevgimle