her geceye düşman kesildim.
geceleri üşürüm yokluğunda
bedenim titrer gecelerİ,
yorganla değil, hasetinle örtündüm.

karanlıktan korkar oldum.
yıldızları bile saymıyorum.
ay bile bana küstü. sürat asıyor.
sensizlik yüreğimi yakıyor.

dışarda sağnak yağmur var.
penceremi çalıyor.
şimşekler çakıyor,
yüreğimi yakıyor.

korkuyorum artık korkuyorum.
pencereye bakmaktan bile korkuyorum.
şimşeklerden değil, içimdeki şimşeklerden korkuyorum
korkuyorum sevdiğim. seni bir daha görmeyeceğimden korkuyorum.

şimşeklerden nefret ederdin. korkardın.
seni benden koparacak diye ürperdin.
kollarıma sarılırdın.
korkunu unuturdun.

bak yine şimşekler çakıyor.
yağmur pencereyi yalıyor.
şimdi nerdesin. neden kollarıma gelmiyorsun.
yoksa artık korkmuyor musun?

her yağan yağmurda şimşeklerin çakmasını bekliyorum.
gözlerim kapıda
kapıyı açık bırakıyorum.
olur ya belki gelirsin. kapıda bekleme sevdiğim.

şomineye birkaç odun daha attım. senin için
hatırlıyor musun? şominenin önünde uzanırdık
sen kollarımda uyuya kalırdın her seferinde.
bak kollarımı açtım seni bekliyorum.

karanlıktan korkardın. ışığı açık bırakırdık sabaha kadar
ve sen karanlıklar beni senden koparacak diye korkuyorum derdin.
senin için ışıkları açık bıraktım.
nerdesin sevdiğim gel artık.

ışığı görmez misin?
beni özlemez misin?
yoksa yağmurdan artık korkmaz mısın?
şimşekler nini gibi mi gelir sana. neden gelmezsin.

bak yokluğunda bende korkar oldum.
her karanlığa düşman oldum.
gölgemden bile korkar oldum.
nerdesin sevdiğim gel artık.

odadan çıkmaz oldum.
gözyaşlarımı silmez oldum.
dışarıya bakmaz oldum.
duvardaki resminden başka.

nerdeysen gel artık sevdiğim.
yoksa bende karanlıkta kaybolacağım.
nerdeysen gel artık sevdiğim.
gel artık gel..........

Orhan YOLBAŞ