Derinden hep üzülürsün,
Kederinden, şikayetin mi var,
Yoksa sevgilinden?
Anladım sen aşıksın arkadaş,
İnandım dedin tatlı sözüne,
Yazık oldu ağlayan gözüne.

Kalbimde ki sızı vurdu göğsüme,
Körküyorum dedin sen arkadaş,
Durmaz oldu dedin sevgilim sözünden,
Üzüntüm var hep onun yüzünden,
Yaşar’ın canı kurban sana özünden,
Ölmeye deyer senin için arkadaş.

Görüyorum halini, suskun bakışında
Bir ah gizli, çıkmaz olmuş dudağında
"Tatlı söz" demişsin, zehirden acıymış
Yandım dedin, külün savrulur bağrımda

Korkuyorum dedin, korkma arkadaş
Aşk dediğin ateş, yakar geçer bir gün
Sızı vurur göğsüne, doğru, bilirim
Benim de göğsüm delik deşik ondan

Durmaz oldu sözünden diyorsun
Söz mü tutar aşkı yananın
Üzüntün var yüzünden, sil at
Yaşın değmez vefasız bir yar için

Yaşar kurban demiş özünden ya
Ben de derim: dostluk özden gelir
Ölmeye değer dedin ya senin için
Ölmeden önce yaşatırım ben seni arkadaş

Ağlayan gözüne yazık etme gülüm
Silerim ben, mendil olur bu canım
Aşk gider, dost kalır baki
Sen ağlama, ben yanarım arkadaş

Yaşar. yön.Deutschland