Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
köyün tozlu yolunda çember çeviren bereketli ova tarlasında şeker kamışı kemiren çocukluğum ne de çabuk büyüdün
bana sabırla beklemeyi gönülden sevmeyi öğreten o çamurlu ve çirkef yollar aşk diye yandığımız şey nedir ki üstüne kırmızıbiber serpilmiş bir dilim buğday ekmeği
ben çember çevirdim çember beni ben kaz güttüm kaz beni eğer kastın mazluma ise felek en başına yaz beni
sonunda anladım ki yazan da bir bozan da azan da bir ozan da ama böyle de olmaz ki
benekli uçurtmam salkımında kaldı söğüdün elinde tahta kaşıkla naneli ekmek çorbasına talim çocukluğum ne de çabuk büyüdün
yine hüzünlendi şarkı gözlerin çoban çeşmesi ey yar! var mıydı kavlimizde yara deşmesi
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Çoban Çeşmesi şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Çoban Çeşmesi şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
bana sabırla beklemeyi gönülden sevmeyi öğreten o çamurlu ve çirkef yollar aşk diye yandığımız şey nedir ki üstüne kırmızıbiber serpilmiş bir dilim buğday ekmeği YA HEP AYNIMI BU ÇOCUKLUK...KENDİMİ YAŞADIM.DERE KIYISINDA ÇOBANNİNE ÇEŞMESİ VARDI.ÇOK GÜZELDİ.KUTLUYORUM.SELAM VE SAYGIMLA..
köyün tozlu yolunda çember çeviren bereketli ova tarlasında şeker kamışı kemiren çocukluğum ne de çabuk büyüdün
bana sabırla beklemeyi gönülden sevmeyi öğreten o çamurlu ve çirkef yollar aşk diye yandığımız şey nedir ki üstüne kırmızıbiber serpilmiş bir dilim buğday ekmeği
ben çember çevirdim çember beni ben kaz güttüm kaz beni eğer kastın mazluma ise felek en başına yaz beni
sonunda anladım ki yazan da bir bozan da azan da bir ozan da ama böyle de olmaz ki
benekli uçurtmam salkımında kaldı söğüdün elinde tahta kaşıkla naneli ekmek çorbasına talim çocukluğum ne de çabuk büyüdün
yine hüzünlendi şarkı gözlerin çoban çeşmesi ey yar! var mıydı kavlimizde yara deşmesi
............................
çocukluğuna bak
şairliğini gör.
çocukluğun, küçüklüğün bile şairce, şiirsel olarak bakıyor ve poz vermiş....:)))
mutlu oldum bu şiirde kadim dostum................
sonunda anladım ki yazan da bir bozan da azan da bir ozan da ama böyle de olmaz ki
Maziye götürdü dizeler, Kuzulara götürdü beni Kuzu gibi idik o zamanlar Koyun da olsak Hiç rahat bırakmadı ki aç kurtlar Ama böyle de olmaz ki diyoruz Ama oluyor Biz yine doğru bildiğimizi söylüyoruz Söyleyeceğizde Sağlıklar yüreğine dost, sağlıklar kalemine Bayramınızı da kutluyorum bu vesileyle Saygı ve sevgi dileklerimle
sevgili adaşım... baştan sona kadar etkili ve düşündürücü dizelerin. adeta çocukluğuma döndüm. ama finalde tam 12 den derlare ya işte aynen öyle yüreğin dert görmeye, saygı ve selam ile...
Memleketin bu kadar kentleşmediği,uygarlığın aydınlığına bu kadar yakınlaşmadığı zamanların kuşakları olan olan sizlerin anlatmaya çalıştığı ve kırların üstünden yeni yeni kalkmaya başlayan o yoğun sisin,o kara örtünün bilincinizde hangi değerlerle örtüştüğünü bugünkü kuşakların anlamasına ve bu değerlere bilinçle sahip çıkmasına birer çağrı olarak yorumluyorum,bu tür eserlerinizi...Nostaljiden başka bir şeyi,kaderle değil gerçekle ilişkili bir şeyi duyumsatmaya çalıştığınızı düşünüyorum bu imgelerinizle...Şimdiki kuşaklara pastoral,hatta egzotik gelecek kimi sahnelerin,öznellik ayrıntıları olmaktan öte,memlektin kaderine hükmeden nesnelliğin ustaca sergilenişi de diyebiliriz buna...Sizin bu kadar sevilmenizin nedeni de biraz budur,ağabey...Daha popüler bir söyleyişle,"Kazanımların bilincinde olun...Bizler de bu sıkıntıları boşuna yaşamamış olalım...Ve sizleri her şeyden çok önemsediğimizi,sevdiğimizi bilin..." demeye gelen şeylerdir...Var olasın ağabey...Sonsuz sevgimle...
YektaAttila tarafından 12/3/2009 7:07:18 PM zamanında düzenlenmiştir.
ben çember çevirdim çember beni ben kaz güttüm kaz beni eğer kastın mazluma ise felek en başına yaz beni ************************* ben de isterim on kaz çember senin olsun bir çatallı sapan ver elini kızılırmak bunaldım kalabalıklar arasında ey dost...
çember çeviren ...................... şeker kamışı kemiren çocukluğum ....................... ben çember çevirdim çember beni ............................ yazan da bir bozan da azan da bir ozan da ........................ Aliterasyonlar ve asonanslar müthiş bir armoni katmış şiire.Öz mükemmel,hangimiz çocukluğumuzda olduğu gibi masumuz?Hangimiz özlemiyoruz çocukluğumuzu? sonunda anladım ki yazan da bir bozan da azan da bir ozan da ama böyle de olmaz ki ......................... Yan bir unsur olarak şiire iliştirilmiş bu örnekleme düşündürücüydü.Çok etkilendiğim bir şiirdi.Kutluyor,sevgilerimi ve selamlarımı gönderiyorum.
* * * sonunda anladım ki yazan da bir bozan da azan da bir ozan da ama böyle de olmaz ki
benekli uçurtmam salkımında kaldı söğüdün elinde tahta kaşıkla naneli ekmek çorbasına talim çocukluğum ne de çabuk büyüdün
yine hüzünlendi şarkı gözlerin çoban çeşmesi ey yar! var mıydı kavlimizde yara deşmesi
Yıllar su misali akıp gidiyormuş ama insanoğlu bunun farkına çok geç varıyormuş, varınca da çoktan yaş kemale ermiş oluyormuş. Yüreğinize sağlık, anlamlıydı çocukluktan bugüne gelişiniz. Hatırlayacak bir benekli uçurtmanız ve de naneli ekmek çorbasına daldırdığınız bir tahta kaşığınız bir de o güzel yıllardan kalma siyah beyaz hayata umutlarla sarılan bir fotoğrafınızın olması da bir şans bence. Bunları hatırlamayan ya da o yıllarında sizin bulduklarınızı hiç bulamayanları göz önüne alırsak gerçekten de şanlısınız. Akıl sağlığınız yerindeymiş ya olmadan yaşayıp yaşlananlar ne yapsın? Çocukluğuna ait bir fotoğrafı bile olmayanlar, tahta bir kaşıkla sıcak bir çorbayı yudumlayamayanlar, bir uçurtmanın varlığından haberi bile olmayanlar ne yapsın? Sizin duygu seliniz ömrün ne de çabuk geçtiğine sitem ediyor, keşke o yıllar geri gelse de yine tahta kaşıkla naneli ekmek çorbası yudumlasanız ne güzel olurdu.... Yani hayat "kendini yırtan da bir yan gelip yatan da" misali öyle bir an geliyor ki bütün çabaların boş olduğunu anlıyor insan. Kader ağlarını bildiği gibi örüyor, çaresiz eli kolu bağlı boyun eğiyoruz olup bitenlere. Yani birer kuklayız hayatın elinde. Özlemişim size uzun uzun yazmayı, özlem giderdim işte, şimdi mutlu ayrılıyorum sayfanızdan:)) Sağlıcakla kalınız sevgilerle huzurla dilerim
Büyümek, Yaşımız büyüdü aslında, ulaşamadığımız ve hep yarınlara ertelediğimiz çocukluk düşlerimiz kaldı hep beynimizde. Bu gün bu sorular ve sitemlerimizin nedeni, küçükken yüzümüze ve elimize bulaşan lekelerin yıkadığımızda çıkacağını bildiğimiz için fazla dert etmememiz miydi? Oysa şimdi kirlenmişliğin tüm hücrlerimizi sardığını ve bu kirlenmişiliği hiç bir şeyin temizleyemeyeceğini biliyor olmamızdan mıdır? dersiniz.
Keşke hiç büyümeyeseydik ve keşke dünyamızı bu kadar kirletmeseydik. Keşke hep benekli uçurtmaları uçurabilseydik maviliklerde ve keşke hiç vurulmasına izin vermeseydik uçurtmaların.
Kutluyorum kaleminizi ve saygılar yüreğinize. Yine size özeldi dizeleriniz.
Sizinle zamana yolculuk etmek güzeldi.Çok uzak çocukluk günlerimiz karşımıza çıkıverdi ince uzun bir yolda kendimizle karşılaştık birden. Kutlarım içten duygularımla. Esenlikler ve hayırlı bayramlar dilerim.
Düşününce nelerin yara açmadığını bulmak ne zor... Yaşarken yoluna taşkoyana mı yara açana mı yanarsın... Saygı sevgiler Çocukluğuma gittim... Sahi ben Feleğe neyleyim ki!
BAYKARA tarafından 11/25/2009 12:10:09 AM zamanında düzenlenmiştir.
ne çabuk büyüdük ve kirlettik hayatı oysa sadece üstümüz kirlenir, yüzümüz kirlenirdi bir zamanlar şimdi kirlendi içimiz-dışımız saf çocuk kalmadı, artık çocuklar da büyüdüklerinin farkında olmadan çocukluğu yaşayamadan bir garip haller içindeler...
o minik çocuk el sallıyor çok uzaklardan, "ne oldu bize?" diyerek. Kim var ki içimizde çocukluğuna dönmeyi istemesin....
------------------
Teşekkürler usta kalem, buruk bir tad bıraktı şiir... olduğunca şıklığı ile.........
yağmurun yağışından akan selin geleceği bellidir dolunca insan çeşme bahane bırakın büyüsün çileden yoldan uğraştan geçen yarsa kaşımasın kaşıyınca kanar çeşme ise kaldırmaz........enfesti.............saygımla tebrikler
varmıydı yara deşmek gerçekten yaraları deşmişsin kardeşim yazdıkların ne kadar duygu yüklü bunun farkına varmayanlar vardır belki ama beni çok etkiledi harıka olmuş şiir kutlarım bunlar okuduğum da hisettiklerim ama sende başka bır yürek var işte asıl o yüreğe vurgunun ona zeval gelmesin başarılar dilerim dostum sevgiler
Çoban çeşmesi ve yara deşmesi ne kadar zıt hocam. Eskiden çoban çeşmesinde buluşurmuş aşıklar. Gizli gizli. Şimdi çeşmeyi bırakmışlar deşmeye uğraşıyorlar demekki. Zaman çabuk ve zorlu geçiyor. Kimseyi anlayamadan. Tebrikler.
Anadoluda yaşıyorsak yaşamımız üç aşağı,beş yukarı aynı... Ama o zamanki kazlar bir başkaydı dost.... Şimdilerde hepimizi kaz sanıyorlar.... Kutlarım saygılar
köyün tozlu yolunda çember çeviren bereketli ova tarlasında şeker kamışı kemiren çocukluğum ne de çabuk büyüdün
bana sabırla beklemeyi gönülden sevmeyi öğreten o çamurlu ve çirkef yollar aşk diye yandığımız şey nedir ki üstüne kırmızıbiber serpilmiş bir dilim buğday ekmeği ŞİYİRİN ÇOK GÜZEL KUTLARIM ŞEN VE ESEN KALIN
o kazlar hala guduyor sevgili Celal, gune yarasir cok guzel ve anlamli bir siirdi, bu arada fotograftaki cocuk cok masum, oldukca zeki ama gelecege endiseyle bakan gibi ve bence oldukca da hakli o bakislarda:)))) saka bir tarafa bu fotografini cok seviyorum ben... sevgilerimle arkadasim, yaslanmis olsak da icimizdeki cocuk ölmesin yeterki bizim...
Harika bir anlatım. Bir o kadarda hüzünlü baştan sona okunması gereken güzel bir eser. Resimdeki sizin çocukluğunuz olsa gerek. Yüreğinize sağlık. Saygılarımla.
yine hüzünlendi şarkı gözlerin çoban çeşmesi ey yar! var mıydı kavlimizde yara deşmesi canım abim çok güzel içten dizeler okudum ve abim resminizde çok yakışmış şiire yüreğinize saglık kaleminiz varolsun saygılarımla zaralıcan
Serbest şiir bu işte okumaya başlayınca şiir okuyacağımı hissediyorum şiirin tamamını veya bir bölümünü yorum bölümüne aktarmak adetim değil mümkün olduğunca yerinde kalmasına dikkat ediyorum son final şiirin imzası gibiydi.........
hayvanlara aşırı düşkünlüğümden olsa gerek, ailem yalnız yetişmenin verdiği sakıncaları düşünerek bana kuzu almışlardı.yatağa yatırıyordum onu.ama sonuçta büyüdü doğa gereği sonra açımasızca kestiler onu ve ben hala tüm hayvanları çok severim.
Bu gün bütün şiirler çocukluklarını toplamada Benim masum yüreğimde o günleri bir bir koklamada Bu öyle bir çaresizlik ki kapanmaz bu yara O günler ne çirkin tuhaf çekilmez gelirdi Oysa çıkarıp atmışız bir kenara o altın bileziği Şimdi ot sanıyoruz her türlü plastik yeşilliği!
Çok güzeldi...Yürekten tebrik eder, Sevgiler, saygılar sunarım. Bir anlatabilsek ah neler kaybettiğimizi!
bana sabırla beklemeyi gönülden sevmeyi öğreten o çamurlu ve çirkef yollar aşk diye yandığımız şey nedir ki üstüne kırmızıbiber serpilmiş bir dilim buğday ekmeği
bu ne güzel yıllar.... bu ne güzel anlatım....bu ne güzel tatlar.... ağzımızı sulandırdın...kadanadam içimizdesin erirken bizide eritiyorsun...tebrikler kalemine tebrikler yüreğine... saygılar
bana sabırla beklemeyi gönülden sevmeyi öğreten o çamurlu ve çirkef yollar aşk diye yandığımız şey nedir ki üstüne kırmızıbiber serpilmiş bir dilim buğday ekmeği
Sevgili Celal, şiirin tamamı çok güzel ama, ben bu mısralara bayıldım...
Ne çok anlatmış bizi, bizleri... O güzel çocukluğumuzu...
Bir dilim biberli ekmek şimdiki tostlardan daha lezzetli gelirdi
bize. köyümüzün tozlu yollarında kimimiz kaz, kimimiz inek
kovalardık elimizde sopalarla.
Duyguları bu kadar güzel anlattığınız için sizi yürekten Kutluyorum. Sevgiler...
EMİNE45 tarafından 11/24/2009 4:18:46 PM zamanında düzenlenmiştir.
hatırlar mısın anne çocuktum.. çok çocuktum kardan adam yaparken kardan adam olup eve gelmiştim sen ; ‘’çivi çiviyi söker’’ deyip donan ellerimi karla ovmuştun
şimdi dondu yüreğim anne ne kar var ne ben kardan adamım yaktılar çocuğunu anne gece gözlü bir güzelin gamzesinde eridim
özlemişim bu sesi.. sesimle geleyim dedim bende .. umarım beğenmişsindir hocam sen de.. mükemmeldi bu sayfa yine
gönülden sevmeyi öğreten
o çamurlu ve çirkef yollar
aşk diye yandığımız şey nedir ki
üstüne kırmızıbiber serpilmiş
bir dilim buğday ekmeği
YA HEP AYNIMI BU ÇOCUKLUK...KENDİMİ YAŞADIM.DERE KIYISINDA ÇOBANNİNE ÇEŞMESİ VARDI.ÇOK GÜZELDİ.KUTLUYORUM.SELAM VE SAYGIMLA..