Göğün kandillerinin aydınlığında gönlüm,
Ellerde sallanan mendillerle bitti ömrüm.

Doğdu ufkun şafağından parlayan bir güneş,
O güneş bin bir güneşin parlaklığına eş

Duyunca kamışlıklar hüzzam kokulu bir ses
Üflediler ayrılığa sazlarından nefes

Hakikat penceresine açıldı gözlerim,
Güle nefesini verecek yari gözlerim

Gece ayı bekler, ben seni lalezarlarda,
Lisanına eremedim mavi rüyalarda

Kervanlarla ulaştı sana ak kanatlılar
Onlar aydınlığa yürüyen beyaz atlılar

Kulaklarıma sensizliği fısıldar gece
Anlatamaz ki o sessizliği hiçbir hece

Gelsem, gelsem de yüz sürsem nurlardan hanına
Selam versem aşık tahtlarının diyarına

Sevgili, uyandır derin uykulardan beni
Ayır bedene hapsolmuş şehvet zincirini

Visal rüzgarı ister vuslatla doğsun mana
Manada son bulan tek sonsuzluğun sırrına



VİSAL RÜZGARI