Kanatlarından çengellenmiş bir kuş misali cılızdı sesin,
Kabarıp birden dinen bir denizdi,
Dolunayın meşalesiyle aydınlanmış nefesin,
Mavi bir uçurtmanın uzun soluklu esintisiydi.



Sen deniz bakışlı bir çocuktun, ikliminde baharlar,
Ben başıma umutlar kundak edip
İkbale koşmuştum,
Yüreğimde yağmurları kıskandıran fısıltılar,



Sabahı yudumluyorken karanfiller vardı ellerinde,
Ve yine ellerindeydi geceye serpiştiğin yıldızlar,
Şafak sözlenirken bir eylül bestesiyle,
Ufka demlenen yüreğinde söyleniyordu bitmeyen şarkılar.




Dualar takılırken duvaklarına sen,
Cennet sayıklıyordun,
Kıyılarıma vuran dalgalarla ben,
Kumlara gülüşünü hediye ediyordum.



Beşiklerde büyüttüğümüz hayallerimizin,
Ben saçlarını tarıyordum, sen örüyordun,
Kovarken ormana gölgesini kederlerimizin,
Kızıl başlı güneş doğacak rüyalarımıza, biliyordun.




Visal Rüzgarı