Meryem’in adağına nemrudun narı düştü
Ey mahsun bakışlı küskün ceren
Bu yüzden yandı toprak, tutuştu asuman

Ey çöllerin en masum yolcusu
Ey bakışlarında ilahi bir ferman gizleyen
Ey yanağında kadim gülüşlerle tomurcuklanan,vefa!

Umut pıhtısında acıların, karanlığı kemirir
Gözlerin kanlı yaş, kirpiklerinden hüzün kestirir
Pencereler güneş ışığının nefretinde
Zırhlı aynalar ruh utangaçlığı sergiler duvarlarda,sevgi!

Maveraünnehire döktüğün her gözyaşı
Çığlık kopartırken topraktan
Zamanın demiri vurur içine
Köhnemiş bir gerçek olursun sen, vefa!

Yusuf’tan kalma her kuyu da seni buldukça
Yakup’un gözyaşları içimden damarlar kestirir
Nur’undan ayrılmadıkça gülüşün
Gözyaşı kıtlığı yaşanır bu senelerde, sevgi!

Pıtraklı yollardan tekledikçe dünyan
Kendin de oldukça diri olacaksın
Dışında kupkuru bir dalsın
Canına fetva yazmışsın ruhunun karanlığına,vefa!

Baharın çillenmişken gözlerine
Mahkum süslü bakışların
Ardında sökülen çağın acısı
Karanlığın ecdadına isyan eden gözyaşlarındır,sevgi!

Çizilmiş özlemler haritasında
Mayınlı sınırların ucunda
Peltekleşen dilinin acısı
Katil barınaklı duygularda, salar gözyaşlarını,vefa!

Bedevisi olursan sardığın hüzünlerin
Yılgınlığı olur düşlerinin
Kalbura yatacak hayallerin
Sabahların da son bulacak; sessizliğinde,sevgi!

Mevsimine ütopik düşler
Düşmeden daha
Sulanır bağrında yaktığın od
Ateşler içinde İbrahim olursun
Bir damla suya hasret,vefa!

Ürkütülürsün tüm nefsin ile
Meryem olursun
Sancılar içinde İsa’nın bakışına hasret,sevgi/lim!...

Bir Züleyha olursun
Yusuf’un boğazında düğümlenen.
Merhamette,bi/vefa!...


KENDİ YALNIZLIĞIMIN İÇİNDEKİ,ÜLFETİ KÜFLENMİŞ VEFALARIN
SEVGİYLE GÖZLERİME SARKAN TANELERİNİN,PEŞİ SIRA SANA ALDANDIM
KENDİ HESAP MELEĞİMDEN AYDINLANDIM EY KALBİM!!!


(sabır çiçeği)

..........................................................................................
Yalnızlığın girdabında çırpınışların, vefasızlığa dönüştüğünü ,ülfet edip kimse vefaya dönüştüremiyorken,(dostlukların artık olmadığı, küf bağladığı bir dünyada) kalbin, kendi hesaplaşmalarıyla, göz yaşlarının aktığı yerden çark edip,aydınlığın yolunu çizebildiğini görebiliyoruz.
Kimsenin yardımına gerek duymadan doğruyu bulmalk.
Nefsi hesap meleğine teslim etmek.
Final:
Kalbin aydınlanışı ve huzur.............................(babidim)



Bir yalnızlık büyütürsün yüreğin en güzel saksısında
Susturulmuş hayallerini ve azalan umutlarını ekersin o saksıya..
Artık boğazına düğümlenen bir çiçeğin vardır. Adı yalnızlığın sabır çiçeğidir. Yürek saksısında büyüyen bir sabır çiçeği,, dal verir budak verir ; her bir uzvu içinde bir yerlere.. vefasızlık la ve terkedilmişlikle sulanan bu çiçek artık senin en vefalı yarin olmuştur.. kendi hesap meleğini bile içine alacak bir uçurum başıdır o.. kokladığın her nefesi bir müddet sonra sana doyumsuz gelmeye başlar , melek bile bu râhiyadan etkilenir ve tutamaz hale gelir hesabı…
Hesap bile soyunur ayrık otlarını çapalamaya
Ve şarkılar
Şiirler
Uykusuz geceler
İçine haykırdığın her ne varsa ; su niyetine , gübre niyetine o yalnızlığın sabır çiçeğine..


Şimdi ;

Ağlama ey yüreğim seni o hüzün kokan çiçeğin Acıtan köklerinden kurtaracağım de..yeni bir atış yeni bir haraket alanı yaratacağım güzel ,ve kahkaha dolu umutlarımla..

Yani şu

Vefasız: yalnızlık
Yalnızlık: vefalı dost
Umut : hayat
Hayat senin ellerinde a güzelim. Şimdi umut et. ve yaşa.. o vefasızın yüreğine ektiği vefalı yalnızlığı umut ederek ve yaşayarak, hayatın içine karışarak yenmek için kolları sıva..
Sen istersen yaparsın.. pastoral bir rapsodi bekliyorum bu şiirden sonra…
Her ne kadar hüznü ve yalnızlığı ben de sevsem de…sen bana aldırma.......(yenerata)