İlk öğretmenimdi elbet annem
Onunla konuştum, onunla yürüdüm.
Kelimeleri beli belirsiz söylerdim,
Baba demişim sessizden.

Yıllar geçti bir iki ..
Dünya altı günde yaratılmış,
Ben altı yaşımda anladım neymişim.
Tutdum ablamın elinden,
Okul denen büyük ev
Meğer ne güzelmiş o günler.

İlk öğretmenim bilgi, bilgiliydi
Ne annem bilirdi onunkileri ne babam.
Her geçen yıl büyüdüm,
Öğrendikçe aslında ben ne kadar küçüğüm.

İlk yazdığım Öğretmenimin adıydı
Hatırladım, nasıl unutulur ki
İlk yazıyı sanki ben bulmuş gibi
Tüm dikkatimle yazdım tahtaya
İşte dedim bu iş kalmaz burda.

Nur, Bilgi, Pakize, Mustafa, Oktay...
Öğretmenlerimi sevgiyle saygıyla sayarım,
Ama sayamam onca öğrettiklerini birbir.
Her biri ayrı bir dünya,
Sırlı büyük bir yürek taşırlar.
Hakkınızı helal edin öğretmenim;
Sizlerle var olduk, bildik
Allah’a hamdolsun bin öğrendik, bin güldük.

(Kasım 2009)