KARADENİZ-1


Yağmur bereket olur Karadeniz’e
nisan,mayıs,haziran
süzülür fındık,gürgen,çay yapraklarından
ince ince,damla damla
bazen güğümden boşalır
bazen de tüfek çubuğu olur,vurur kiremitlere
horon eder yaylalardan,köpük köpük
ha ! uşak ha !
iner Karadeniz’e ifterilerden
milyaryıllık buluşmayla
yeniden başlar hayat
bir genç kızın uçuşan çemberi
kına kokuları yayılan elleri gibi
yağmur,toprak,Karadeniz
bu yörenin ayrılmaz sevgilileri.


KARADENİZ-2


O yıl !
O yıl ! gelene dek
seksenaltı
ölüm,damla damla döküldü
Hiroşima’ya düşen atom gibi
ne görüldü
ne patladı
ne yaktı
damlalarla damladılar damlardan
koştular çocuklar sulara
huuuuu ...
yuvarlandılar,yarıştılar
su içtiler fındık yapraklarından
bilemediler,
onlar çocuktular
ama !
yiyin dedi,için dedi Karadeniz’e
sorumlu inanılan biri
düşük radyasyon bu topraklar
hüüüp diye içerim çayı gördüğünüz gibi
hayatı harmanlayıp geçirdiler
yediler,içtiler
önce kuşlar,böcekler
sonra nadir çiçekler
şimdi de insanlar,tek tek
ne olurdu ?
aç kalsaydı,yetim kalmasaydı Karadeniz...



Zafer Salmankaşlı