Hâk varlığı türlü, türlü yaratmış,
Canlar arasında barış ne güzel.
Her birini beceriyle donatmış,
Nâmert karşısında duruş ne güzel.

Kimin rengi siyah, kiminin beyaz,
Bağzısı çalar ud, bağzısı saz,
Yol gösterir hoca, bazen de papaz,
Değişik yollardan varış ne güzel.

Dört büyük kitabın emridir barış,
Amaçları aynı Rahman’a varış,
Öyleyse, rakiple dostça yarış,
Dinlerdeki fikir, görüş ne güzel.

Gaye Hakk’a varmak yol ayrı olsun,
Nasılsa beden bir, kol ayrı olsun,
Aynı sahnedeyiz yol ayrı olsun,
Başarı olunca yarış ne güzel.

İsa’nın, Musa’nın görevi aynı,
Değişik kavimden ayrılık yanı,
Kendini bulursun birini tanı,
Rab’biyin yolunda barış ne güzel.

Ali kim, Ahmet kim kökeni birdir,
Her ikisi de sevilen pirdir,
Sevgi, hoşgörü de iki nehirdir,
Aralarına sen de karış ne güzel.

Herkese yetecek Dünyada var mal,
İnsanlar aslında bu mala hamal.
Fakirin hakkını eyleme ihmal,
Hısım kapısını eriş ne güzel.

Hep bana dedirtir Şeytanla nefis,
Bakmaz kökenine ne temiz ne pis,
İraden, inancın eyleme hapis,
Gönül bahçesine giriş ne güzel.