2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1208
Okunma
Çıkar beni düştüğüm kuyulardan
Aşkın şafağında güldür beni
Yalın ayak dolaşırken çöllerde
Açılan gonca gibi güldür beni
Acılarım kabuk bağlar, yağmur
Sokaklarına dolar, başucunda
Maziden bir mendil kokar
Okşa parmaklarınla güldür beni.
Dudaklarına değmeyen adımı
Andıkça başkaları
Uyanırım sensiz sabahlara
Çal kapımı da güldür beni.
Ansızın gelir bilirim ölüm
Gözlerinde gözlerim sürgün
Aşkım, gönlüne ömrünce küskün
Aşk olup da güldür beni.
Zamansız yaşanır ne varsa yaşanan
Sen diye dolaşıyor damarımda kan
Geçip gidiyor gün, kalmıyor an
Ömür olup da güldür beni.
Cevap Yaz