yoruma gelince...;
tüm yaşanmışları doldurdunuz kadehe...ve üç yudumda yuttunuz...!
bu bir insanın kendiniz zehirlemesi demek...
ötenazi mi dersin...harakirimi dersin...rus ruletimi dersin bilmem...
çünki,bu acıları birleştirip yutunca nere gidiyor dersin...
yüreğimize doluyor...ciğerlerimizi paramparça ediyor...dışarı çıkmıyorki...
ya da gömmüyorsunki toprağa..
bütün organlarını paramparça eder bu yaptığın...
birinci yudum zamanı durduruyorsun;..!
bu demekki,
geçmişe bir sünger çekemiyorsun...zaman durunca geçmişi silemezsinki...
geçmişi siliyorum desen olurdu belki..
zamanı durdurmak demek;
geleceği yaşamayacağım demek...zaman durunca gelecek te durur...
geçmiş yerinde durur.gitmez.ve hala peşini bırakmaz...!
acılarıy yutmak;
önceki dediğim gibi,zehirlenmek tir...
son yudum;
seni yuttum,unuttum benbeyaz sayfa açtım...;
ama beyaz değil...gri..
değişirmi bilmem...
bu da kesin sonuç değil...
hala mazinde saklı bir yara...silinmeyecek sayfalarda....
ve son gece...
orası nı senden iyi bilen olmaz...
ben söylemem.
öyle anlar vardır ki;
o anda verilen kararler hayatımızı yönlendiriyor...bir ömür boyu.
hatalı ya da hatasız...kader çizgimiz o kararla şeklini alıyor...
bu kararı ne kadar da biz vermesekte...!
ve bu çizgiler fay hatlarına dönüşüyor gitgide...deprem kuşaklarına bağlıyor hayatımızı...
bu kuşak genelde çapraz oluyor....
iyiyle kötü....kötüyle iyi yi bağladığı gibi...
yorumsuz...!